overslaan, inhoud tonen

Raison  

Zij sprak, dwars door de stomverveling
Die haar woord over ons goot
‘Wie schrijft ontflippen de gedachten’
Als een pijl die door mij heenschoot

In de rij voor de bedeling
Waar de outcasts snikkend wachten
Sta ik eenzaam, doch tevreden
Nu ik weet wat mij passeert

En in de openbare regen, wachtend op het traag vervoer
Verherrangschik ik mijn verleden
Eerder ligt dan op de loer
’t Ontfreaken van een zeer verkeerd

Want afgeleerd voor leeuwengooien
Van mijn diepste kaakgeknars
Maar liever dan mij grijs te tooien
Giet ik mij geheel in hars

En kom er nooit meer uit.

facebook twitter
Published inUncategorized