Spring naar inhoud

Nooit meer hoeven

Mijn martelijzer martelt niet
Maar brengt vandaag verschiet
Ik leer weer thuis te zijn
Uit verlangen, nog niet toe aan
mij verhangen – nooit niet ook
Want al wijzer dan destijds
Altijd al mijn eigen spook
In mijn dikke kop zo weids
dat ik vanzelf blijf zoeven.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

facebook twitter
Gepubliceerd inUncategorized