overslaan, inhoud tonen

Man overboord  

Vroeger, toen ik mild was
nog, had ik je dit vergeven

Maar nu ik ouder word
en harder, wend ik waaks de steven

Ik heb een koers te varen, en
het zijn te woeste baren

om nog op de rede
stil te liggen bij bezwaren

Ik vaar uit, en tegen jou
roep ik: “Ach krijg de pip

je ego houdt mij tegen, plurk,
flikker van mijn schip!”

De wind in de zeilen
– bol van verwachting –
zal ik niet meer feilen,
niet omzien in verachting

Ik ga golven klieven met
een scherpe, spitse boeg
Ik voel de stormwolk volgen en
de wind zegt mij genoeg

Waar de wolken overdrijven
daar vind ik mijn thuis
Een einde aan het kleine
en aan de bleue ruis.

facebook twitter
Published inUncategorized