overslaan, inhoud tonen

Hitte en hilariteit  

Ik had een vaag, een onbestemd verlangen
Dat, sperend door het laagland opgekomen
Het nekschot gaf aan al mijn warme dromen
En mij als in een herfstig web liet hangen

Hoe harder ik ging sprinten door de gangen
Van mijn geest, hoe minder ver ik leek te komen
Haar kruis leek, net als ik, van zweet te stomen
Haar tepels door haar blouse heen te prangen

Tot zover mooi, maar míjn zweet kwam van bangheid
Mijn trillen niet uit opwinding ontsproten

Mijn ogen schoten vuur, maar niet van geilheid
Mijn kruit had zij voortijdig weggeschoten

Mijn angst was angst voor de verslagen droefheid
In haar blik, waarin de mijne lag besloten.

Pauze in de kooischoonmaak en kamerzuig.

facebook twitter
Published inUncategorized