overslaan, inhoud tonen

Maand: april 2009

C09

Mijn sloffen donderen
over jouw macadam
Rammelend rond ik
de eerste bocht

En tegen de tijd
dat ik, net niet
de rand rakend
rakelings langs het lang
scheurend omlaag scheer

voel ik de wind
die niet waait
om mijn haren die
niet kunnen wapperen

onder mijn helm
Maar iedere schelm
zal toch iedere keer
juichend onbuigzame paal
voorbij klapperen

vallen de velgen
weer neer, weer neer
suis ik, verguis ik
maar kruis ik dat kutpaalstuk

ruk ik mijn wagen
de bocht uit, de looping in
even gewichtloos en zinkend
vertragen, toch joepelig hoepelend
er weer uitknallend

razend gevaarlijk dicht
langs gouden middaglicht
verder de banen langs door
de chicane

en dan, voor de gouden poort
spring ik verrukt
in de lucht en de vlucht voorbij

schiet ik het rood over
tover ik mij toch voor altijd
blij

gelukt, gelukt, gelukt:
er slaat tweemaal
klinkend edelmetaal:
ere wie ere toekomt.

Over Trackmania Nations Forever‘s huiveringwekkende Track C09.

facebook twitter

Sodesode.

van die grote grauwe
onfrisbruine dozen
waar je instopt wat
je liever snel wilt lozen

daar wil ik jou indoen
met een stickertje erop
“snel naar heel ver weg”
– dat lijkt mij nou top

met, het liefst, een flinke prop
stevig in je giechel
maar dat zal niet gaan, want
ik zie jou in de spiegel.

facebook twitter

Welkom in Nederland

Zomaar, je
vroeg het niet
In de hoop
dat je ’t ziet

Ik maak mij zorgen
Hoop dat je geborgen
en heel op ons land bent geland
Ik heb dat niet in de hand

Dat vind ik ergerlijk
Ik heb mij werkelijk
zelden zo blij
aan mij

geërgerd.

facebook twitter

De Sjaak

Nooit niet op commando
Dat haalt de dood erin
Maar eigenlijk is die er toch
en heeft-ie altijd zin

Dus och, wat maakt het uit
(geen fluit, want)
Alles gaat glissando
En als je nou nog wist waarheen
dan stond je minder vaak alleen

en kon je beter sturen
Maar zo is het dus nooit geweest
Beter, dat is bij de buren
Hier is het nooit feest

Dus maar toch een feestje bouwen
– niemand anders doet het
Leven moet je zonder mauwen
– als het niet kan moet het

Dus is er grijs, maar zie ik goud
omdat ik het vertik
en schrijf ik een gedichtje
dat ik stiekum tik

voor jou
– hee, hoe gaat het nou?

facebook twitter

Dichter met rijbewijs

Dichter met rijbewijs
Ik dus wel en nooit kwijt
Nog, als ik afklop
Dan nooit onder sturen

Soms duurt het uren
Voordat ik weer stop
Is er geen tijd
Voor, op andermans reis

Maar altijd komt toch weer
Dat vreemde moment
Van pen de terugkeer
Tot perkament

Al is het digitaal:
Dichten is het, allemaal.

facebook twitter