Spring naar inhoud

Maand: maart 2003

Fout

Tegenlichtse duinenranden
Steken tegen strijklicht af
Als ik met het heft in handen
Kijk naar hoe ik om jou gaf

Ik vind daar geen fout maar toch
– blijkt uit jouw zinloos zelfbedrog
dat vast zijn zin toch heeft –
Moet daar iets zijn misgegaan
Dat tergend aan mijn handen kleeft

Als ongeronnen bloed –
en ik kijk in de zonnegloed
die eindeloos de einder nadert –
Weet niet wat ik daarmee moet

En mag het jou niet vragen.

Nieuwe Vide, dak.

facebook twitter

Oprecht

Haarlem huilt, niet onterecht
Omdat, daar langs haar singel
Pleit verkeerd om is beslecht
Mis eind van een oud gevecht
Stad die heeft verloren

Eens te meer leert dat alweer
– waar een zwarte wimpel droef langs
een der lange vaarten hangt
en in kerken wordt gezwegen –
Dat, in tijd van peilloos zeer
– als, massaal, men zich verenigt
en zo kleinnood toch nog lenigt
het zit mee, al zit het tegen –

Uit een onverwachter onrecht
Haarlem helend wordt herboren.

Bij de dood, van Renz Knipper, Douwe van Kooten en Ben Hannenberg.

facebook twitter

Vuur

Helm en hakbijl
Krachtig, stoer
Reiken niet,
Tot in de hemel

Waar dat vuur zich
Zonder pijl
Onverwacht, maar met rumoer
Over stomverbaasden giet

Rouwt een stad
Mijn stad, halfstok
Alles dat ik hier, ooit, had

Altijd weer beschermd door jullie
Dat mag dan pathetisch heten
Ik verdraag dat dom gezemel.

Lugosi’s, Haarlem.

Bij de dood, van Renz Knipper, Douwe van Kooten en Ben Hannenberg.

facebook twitter

Toch nog een sonnet

Ik snap niet waarom je weg moet
Wat in jou verplicht tot plaatpoets
Smoezen die je echt niet hoeft
Voelen, hangend, weer als stootvoets

En ik denk, terwijl ik verder treed,
Verbeten, altijd, alsmaar, weer aan jou
Gek misschien, maar ik kan weinig helpen
Dat ik zoveel van je hou

Dus zwerft hier mijn ziel
– Ja heel gek, want onverloren –
Door een tijd die niet beviel

Ja, heel vreemd, want toch geboren
– Eigen kar, dus enig wiel –
Doe mij één nieuw ochtendgloren.

Lugosi’s, Haarlem.

facebook twitter

Om jouw zoen

Als ik, in dromend land
Plots door jouw vlam verrast
Tegen jouw waterval in
Door jou ben overklast

Voel ik mijn morgen
Verberg ik mijn zorgen
En denk ik aan jou, terwijl
Ik dat niet moet doen

Ik smeek, om jouw zoen.

Lugosi’s, Haarlem.

facebook twitter

Huissluip

Ze zeggen dat ze gekker zijn dan
Dom gedoe van binnen
Maar ik kan, buiten wat zij zeggen
Weinig geks verzinnen

Bedenken is misschien ook wel
Wat ik het slechtste doe
Ik voer graag wat uit
Niet liever lui, maar moe

Vandaag ben ik dat al, ervan
Dus ga ik fijn naar bed toe.

Amsterdam-Haarlem.

facebook twitter

Roemeens café

Sloop, keihard, mijn muze-middag
Smoor die in je Balkan-drein
Trekharmoniceuze pijn
Dramverkramp mijn kalme bid-dag

Ik zal niet ageren
Niet in worsteling verkeren
Niet gaan vechten tegen bierkaai
Ambieer geen ommezwaai

Maar, als jij wordt uitgezet
Zal ik blijven klappen
Juich ik van de lentepret
En ga ik lekker stappen
Eindelijk weer vrij.

Terras van Café de Roemer, Botermarkt, Haarlem.

facebook twitter

Mag ik een sonnet?

Als, in twintig verzen
Hemelsblauw zich kan ontvouwen
Moet dat toch ook korter kunnen
Zou ik hier niet hoeven rouwen
Om een breder wereldbeeld

Waar de toorn der Perzen
Sluimert in Sumerisch slinks
Herbewapent zich het links
Dat star volhardt in onvertrouwen
Uit gebrek niet langer steelt

Maar maar zelf verzint
Analoog het voorbeeld
Slecht betoogde spookteelt
Weven dat geen garen spint.

Terras van Café de Roemer, Botermarkt, Haarlem.

facebook twitter

Buitduif

Van rechtstandig klappervlucht
Blijft, erna, verplaatste lucht
Nauwelijks merkbaar over

Alle voren tussen steen
Krijgen jou vanzelf langsheen
Kaalgepikt, ontvoerd

In een laat roodgouden tover
Wil ik leven in wat scheen
Taalverstrikt, ontroerd.

Terras van Café de Roemer, Botermarkt, Haarlem.

facebook twitter

Meeuwfeest

Gouden randen glanzen hangend
Om een stille middag heen
In een tijdloos beeld gestold
Werk ik door mijn grenzen heen
In mijn tred mijn leven prangend

Eeuwig naar balans verlangend
Dwars door veins en valsheid heen
Wordt met mij niet meer gesold
Val ik rollend door mijn tijd heen
Met mijn hoed de wereld vangend.

‘WS O’Brian & Sons’, Tempeliersstraat, Haarlem.

facebook twitter